Onze mailserver geeft op het moment een storing bij het gebruik van e-mailadressen van Microsoft (hotmail.com, outlook.com, live.com). Als je een dringende vraag hebt, bijvoorbeeld over het resetten van je wachtwoord of het activeren van je nieuwe account, en je gebruikt een Microsoft-adres, stuur dan een mail naar info@atlantisgeo.nl met je vraag.

Mails die niet vanuit ons verzonden kunnen worden, proberen we zoveel mogelijk via een ander adres alsnog te verzenden.

[CYL] Cyleense cultuur

Onð Ðir Kyleneðr Nei'onyar, Feili|neðr yðr Sfali|neðr / Onð Ðir Kyleneðr Nei'onyar, Feilinneðr yðr Svalinneðr

Moderator: Faylin

Gesloten
Gebruikersavatar
Faylin
Beheerder
Berichten: 1507
Lid geworden op: wo 01 aug 2012, 22:14
Locatie: Hilversum, NL / Lanaeli'aþ, CE / Else l'Elve, AV
Landen: CYL, ANV
Contacteer:

[CYL] Cyleense cultuur

Bericht door Faylin » vr 07 mar 2014, 00:40

Cyleense cultuur

De Cyleense cultuur is een cultuur die geuit werd door de Cyleense beschaving in Carthamië, Nionië en Faylin en ook nu nog volop in deze landen aanwezig is. Over de oorsprong van de cultuur is weinig bekend, net als de oorsprong van de Cylenen zelf. De Cylenen kenden onder andere verschillende talen, hadden een eigen schrift, aanbeden hun eigen godheden en kenden hun eigen tradities en gebruiken.

Talen
Schrift
Religie
Mythologie
Kalender
Laatst gewijzigd door Faylin op vr 07 mar 2014, 00:43, 3 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Faylin
Beheerder
Berichten: 1507
Lid geworden op: wo 01 aug 2012, 22:14
Locatie: Hilversum, NL / Lanaeli'aþ, CE / Else l'Elve, AV
Landen: CYL, ANV
Contacteer:

[CYL] Talen

Bericht door Faylin » vr 07 mar 2014, 00:40

Talen

De Cyleense taal is voor zover bekend ontstaan met het volk. Na de (mythologische) splitsing in het Cyleense en Carthiskische Rijk werd de taal meegesplitst in respectievelijk Noord- en Zuid-Cyleens. De taalfamilie bestaat uit drie talen, te verdelen in twee subfamilies. De Zuid-Cyleense taalfamilie bestaat uit de inmiddels dode taal Carthiskisch, dat in delen van Carthamië werd gesproken en samen met andere Carthaamse talen invloed gehad heeft op de vorming van Nynöri. De Noord-Cyleense taalfamilie is nog spronglevend en bestaat uit het Eiland-Cyleens (Insular Cylenian/Ðeprot Kyleðr Nenanðir), gesproken op de eilanden Faylin en Ðagen, het Älss, gesproken op Äls, en het Draken-Cyleens (Dragon Cylenian/Seprot Cylener Tragonyar), gesproken op het Nionische vasteland in de streek Tragonië, waar ook de naam van afstamt (Tragonië is genoemd naar Ðragona, het oude Cyleense woord voor draak). Het Draken-Cyleens heeft vrij veel Germaanse invloeden gehad vanuit het Svalings, het Eiland-Cyleens vijwel niet.

Naast Cyleens wordt op het Nionische vasteland ook Svalings (Svalingese/Svälingsk) gesproken. Deze taal is geëvolueerd uit het Oude Noors dat meegenomen werd door de VIkingen. Svalings wordt vooral in de noordelijke streken van het Nionische vasteland gesproken. Op het eiland Fior wordt Fiorisch, een Romaanse taal, gesproken.

Hier vind je een document waarin de Eiland-Cyleense taal beschreven wordt (Engels).

Stamboom Cyleense talen
Afbeelding
Laatst gewijzigd door Faylin op vr 07 mar 2014, 00:43, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Faylin
Beheerder
Berichten: 1507
Lid geworden op: wo 01 aug 2012, 22:14
Locatie: Hilversum, NL / Lanaeli'aþ, CE / Else l'Elve, AV
Landen: CYL, ANV
Contacteer:

[CYL] Schrift

Bericht door Faylin » vr 07 mar 2014, 00:41

Schrift

Er zijn twee gestandaardiseerde Cyleense schriften, bruikbaar voor verschillende toepassingen. Het stenenschrift of runenschrift (Nðurok Ðykanan, boven) is als eerste ontstaan, vermoedelijk door het kerven van lijnen in stenen. Door de oorsprong worden de tekens ook wel Cyleense Runen genoemd. Het schrijfschrift (Nðurok Runotar, beneden) is waarschijnlijk ontstaan uit een evolutie van het stenenschrift, doordat er met behulp van een penseel en perkament makkelijker ronde vormen konden worden gemaakt.

Afbeelding

Het schijfschrift is waarschijnlijk tijdens de splitsing van de taal in Noord-Cyleeens en Zuid-Cyleeens ontstaan. Het schrift is alfabet-gebaseerd en wordt gekenmerkt door de ronde vormen van de letters en de zogeheten 'aangeplakte e'. Tegenwoordig wordt het Eiland-Cyleens nog in het Cyleense schrift geschreven en het Altnöri wordt naast het Latijnse schrift ook in dit schrift geschreven. Er bestaat een transcriptie voor Draken-Cyleens, maar die wordt nauwelijks gebruikt.

Het Eiland-Cyleens wordt onder andere gekenmerkt het ontbreken van een z-klank, terwijl de stemloze variant wel aanwezig is. Opvallend is het voorkomen van de glottisslag, die sinds het ontstaan van de Cyleense talen al aanwezig was. Het Draken-Cyleens wordt sinds de 20e eeuw in het Latijnse schrift geschreven, maar op scholen worden tijdens het vak Cultuur en Mythologie de Cyleense schriften onderwezen. Het Altnöri wordt tegenwoordig in het Cyleense en Latijn se schrift geschreven.

Schrijfschrift
Afbeelding

Voorbeeld van geschreven Cyleens in schrijfschift
Afbeelding Afbeelding

Lettertypes
Te downloaden via cylene.org
Laatst gewijzigd door Faylin op zo 09 mar 2014, 12:49, 2 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Faylin
Beheerder
Berichten: 1507
Lid geworden op: wo 01 aug 2012, 22:14
Locatie: Hilversum, NL / Lanaeli'aþ, CE / Else l'Elve, AV
Landen: CYL, ANV
Contacteer:

[CYL] Religie

Bericht door Faylin » vr 07 mar 2014, 00:41

Religie

De Cyleense religie is wijdverspreid in West-Borealië; ongeveer 80% van de Nionische bevolking, 90% van de Fayleense bevolking en 50% van de Carthaamse bevolking heeft een Cyleense geloofsovertuiging. De Cyleense religie gaat gepaard met een eigen mythologie, tradities en feesten.

De belangrijkste Cyleense festiviteiten zijn:
  • Liðin Boryeþ (lentenachtevening) op 21 maart
  • Karðondleþ (zomerwende) van 21 tot 23 juni
  • Liðin Maroo (herfstnachtevening) op 21 september
  • Elkyondleþ (winterwende) van 21 tot 23 december
Elkyondleþ, de winterwende
Elkyondleþ, dat winterwende betekent, is het belangrijkste jaarfeest in de Cyleense religie. Het feest duurt drie dagen, waarvan de eerste altijd op 21 december valt. De beschermnymf van de winterwende is Elsa, de Beschermnymf van de Winter. Het feest wordt daarom, naast Cyll, ook aan haar gewijd.

De traditionele symbolen tijdens de winterwende zijn het wendeboompje en de wendenootjes. Een wendeboompje, vernoemnd naar de winterwende, is een middelgrote boom waaraan 's zomers noten groeien, de zogeheten wendenootjes. Deze kleine nootjes zijn echter pas rijp aan het eind van de herfst. Er wordt wel verteld dat er vogels zijn die speciaal voor deze nootjes een tussenstop in Cylenië en Carthamië maken tijdens hun reis naar het zuiden. Doordat de volgels deze nootjes eten, lijkt het net of deze echt naar Cyll gebracht worden. Rond de wintertijd zijn wendenootjes op veel plekken te koop, maar het is vaak ook traditie dat mensen zelf een mini-wendeboompje in huis hebben staan. Van de nootjes worden vaak versieringen gemaakt, die tijdens de winterwende worden opgehangen.

De winterwende is een feest dat traditioneel met de hele familie wordt gevierd. Op de eerste dag komt de familie 's middags bij elkaar, meestal in het huis van de grootouders. Vanuit hier gaat de familie gezamenlijk naar een van de Cyleense tempels, om de winterwende feestelijk in te luiden. Aldaar vindt een eredienst plaats waarin de Beschermnymf van de Winter, Elsa, wordt geprezen en aanbeden. Aan het eind van de dienst krijgen de mensen, mochten zij deze nog niet hebben, een mandje met wendenootjes mee naar huis.

's Avonds is er een groot diner, meestal bestaande uit meerdere gangen, waar de hele familie aan deelneemt. Er worden vooral vis en ðurin, een soort pasta, gegeten, daar dit twee traditionele Cyleense gerechten zijn. Na het diner vindt er vaak een vreugdevuur plaats buiten de stad of het dorp. Hier worden ook wendenootjes ingegooid als offer aan Elsa. Er wordt geofferd voor bescherming tijdens de winter en een spoedig nieuw jaar. Hierna scheiden de gezinnen zich om naar huis te gaan.

De tweede dag wordt veelal begonnen met de tweede belangrijkste traditie: het uitwisselen van geschenken tussen de gezinsleden. Kinderen kopen ook vaak geschenken voor hun broertjes, zusjes en ouders. Na het uitpakken van de cadeaus volgt een luxe ontbijt binnen het gezin. 's Middags komt de familie bij elkaar en worden ook cadeaus gegeven aan de verschillende gezinnen. Deze dag is vooral om gezellig bij elkaar te zijn en het nieuwe jaar te vieren.

Wat mensen op de derde dag van de winterwende doen, verschilt nogal. Vaak wordt er een leuke activiteit door het gezin ondernomen.

Elkyondleþ begint op de dag waarop ook de daadwerkelijke winterwende plaatsvindt, op 21 december. In de Cyleense kalender varieert de datum daarom, omdat Cyleense jaren niet gelijk lopen met Gregoriaanse jaren, maar het valt wel altijd in de maand Elkyondleþ, die zijn naam aan de winterwende heeft ontleend. Een nieuwe Cyleense era, een periode van 12 jaar, begint altijd op de winterwende, die dan op 1 Elkyondleþ valt.

Gebruikersavatar
Faylin
Beheerder
Berichten: 1507
Lid geworden op: wo 01 aug 2012, 22:14
Locatie: Hilversum, NL / Lanaeli'aþ, CE / Else l'Elve, AV
Landen: CYL, ANV
Contacteer:

[CYL] Mythologie

Bericht door Faylin » di 01 apr 2014, 23:55

Mythologie

De Cyleense mythologie wordt vooral gekenmerkt door de expliciete aanwezigheid van magie en de variëteit aan wezens die voorkomen. Zo zijn er naast Mensen onder andere Nymfen, Faeries, Elfen en Draken. De mythologie beschrijft de schepping van het heelal, de Aarde, de mens en belangrijke momenten in de Cyleense geschiedenis.

I. GENECYLL
In het begin was er alleen Hog, een lege ruimte gevuld met duisternis. Maar toen verscheen er een magische lichtstraal, die bekend staat als Cyll. Door de kracht van Cyll werd Hog verlicht en ontstonden er sterren. De geboorte van Cyll wordt ook wel Genecyll genoemd. Later vormde de kracht van het licht ook planeten rond deze sterren. Echter was er één planeet zonder ster, maar Cyll bundelde haar licht en veranderde zo in een ster voor deze planeet, die zij Aarde noemde. Tot op heden zal Cyll de grootste lichtbron aan de hemel zijn.

II. NYMFEN EN FAERIES
Cyll schiep de Nymfen, engelachtige wezens die de taken van Cyll zouden vervullen nu zij een ster was. Door de kracht van Cyll en met hulp van de Nymfen, werd Aarde een bloeiende planeet vol met leven en natuur. De Nymfen, die dicht bij Cyll wilden blijven, vestigden zich op de mooiste plekjes op Aarde, van de bekende wonderen van de natuur als de Everest, de Grand Canyon, Mount Kathor en Đagen, tot onbekende maar beeldschone plekjes.
De Nymfen plantten zich voort en hun nageslacht worden Faeries genoemd. Omdat de Faeries na een tijd ook wel eens zeggenschap over de Aarde wilden hebben, werd de Nymfenorde opgericht, een initiatief waarbij de Nymfen hun taken konden afstaan op een Faerie, die dan een Nymf zou worden. De oorspronkelijke Nymf zou dan ook Faerie genoemd worden. Zo werden een aantal van de Eerste Nymfen Faeries.

III. DE SCHEPPING VAN DE MENS
Na een tijd begonnen de Nymfen zich te vervelen op Aarde. Ze hadden nu wel alles gezien en ze wilden eens meer dan alleen maar voortplanten en Faeries opvoeden. Daarom kwam de Eerste Nymf van het Leven op het idee om een langdurig project te beginnen. De andere Nymfen stemden hiermee in en schiepen intelligent leven, de Mensen.
De Mensen leerden grond bewerken en werktuigen bouwen en gingen al snel dorpen bouwen op de eilanden Faylin en Đagen, nabij het continent Borealië. Na een tijd groeide het dorp Ceylynn, dat in het noorden van Đagen lag, uit tot een grotere stad en er werd een tempel voor Cyll gebouwd op de nabijgelegen rotsen. Ceylynn werd de hoofdstad van de Mensen. De Mensen breidden zich langzaam uit naar het vasteland van Borealië.
Op een dag riep Cyll de Nymfen bijeen in de tempel van Lotha. Als teken van vertrouwen en waardering smeedde Cyll uit haar licht negen paar unieke ringen, één paar voor elke Nymf, gemaakt van goud. Deze ringen staan bekend als de Lotha-ringen.

IV. OVERLAND
Het ging goed in de Nymfenorde, maar er was één Nymf, de Eerste Nymf van het Leven, die als enige haar taken nog niet had afstaan. Toen zij ertoe gedwongen werd door de andere Nymfen, vormde haar woede lava en vulkanen, die in het zeewater rotsen vormden. Zo ontstond tegenover de zuidoever van Faylin het donkere land Overland.
Uit wraak schiep de Nymf een draak, die de naam Auristan kreeg, op Overland. Auristan zaaide onheil en angst, en mede door zijn vuurspuwende kracht werd Overland een woestenij van lava, vulkanen en aswoestijnen. Omdat er in de bergen van Overland veel kostbare mineralen te vinden waren, koloniseerden de Mensen het noordelijkste puntje van Overland en noemden het dorp Neyas.

V. HAILEY EN ERIN
De Faeries waren van nature nieuwsgierige wezens. Sommigen gingen wel eens in de dorpen van de Mensen rondkijken, vermomd in menselijke gewaden en hun vleugels verbergend met hun magie, hoewel dit eigenlijk verboden werd door de Nymfen. Ook Hailey kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en ging op visite bij de Mensen in Neyas. Daar kwam zij echter de jongeman Erin tegen, en omdat Liefde het enige is dat sterker is dan de kracht van een Faerie, koos Hailey om in Neyas onder de mensen te blijven en trouwde ze met Erin.
Op een dag werden Hailey en Erin de gelukkige ouders van een zoon, die de naam Tore kreeg. Echter bleek hij een aantal afwijkingen te hebben, waardoor duidelijk werd dat Hailey geen Mens, maar een Faerie was. Hailey werd uit Neyas verdreven en het gerucht over Tore werd verspreid. Tore werd een Elf genoemd, een kruising tussen een Faerie en een mens.
Hailey probeerde terug te gaan naar haar Faeriefamilie, maar die accepteerden haar ook niet meer, omdat zij hen destijds verlaten had en het verbod van de Nymfen had genegeerd. Uiteindelijk vroeg ze om vergiffenis aan de Nymfen en werd ze in de Nymfenorde opgenomen, Hailey werd de Nymf van de Liefde.

VI. TORE
Tore werd opgevoed door zijn vader Erin, maar bleef altijd een buitenbeentje in Neyas. Hij had nooit veel vrienden en werd altijd nagekeken. Op een dag, toen Tore een puber was, werd Neyas aangevallen door de onderdanen van Auristan. De Mensen probeerden de draken te verdrijven, maar zij waren te sterk en verwoestten een deel van het dorp en er vielen een aantal slachtoffers.
Ook Tore werd bijna vermorzeld door een draak, totdat hij onbewust een lichtgolf opriep en de draken verdreef. De Mensen keken raar naar hem en wilden hem dooddoen, maar terwijl hij een soldaat die op sterven lag, probeerde te verbinden, gebruikte hij zijn magie, die hij van zijn moeder meegekregen had, om de soldaat te genezen. Vanaf die dag werd Tore gezien als een held in Neyas en werd hij geaccepteerd zoals hij was. Tore kreeg samen met zijn liefde twee zonen en een dochter, allen Elf.

VII. DE BEZETTING VAN ASYM
Er werden steeds meer Elfen geboren door liefde tussen Elfen en Mensen. Er waren relatief veel Elfen te vinden op het vasteland van Tragonië en Carthamië. Op het eiland Kardøg vormde zich een groep van Elfen die zichzelf een beter ras vonden dan de Mensen, en zij gingen zich tegen hen keren. Zij doopten zich om tot de Strijders. Ze begonnen te roven en te moorden op Kardøg.
Na een paar maanden terreur gezaaid te hebben op Kardøg, werden de Strijders gepakt en door de heerser van Kardøg verbannen naar Zuid-Carthamië, dat toen nog onbewoond was. De Strijders trokken noordwaarts en ontdekten de stad Asym, een eeuwenoude stad gebouwd door de Nymfen dat een van de plaatsen op Aarde was waar kennis werd opgeslagen. In de Torens van Asym lagen duizenden perkamentrollen met kennis van de Nymfen, maar de belangrijkste kennis werd ondergronds opgeslagen en is nooit teruggevonden.
De Strijders namen Asym in en gebruikten de kennis uit de Torens om draken te temmen. Uit wraak keerden zij terug naar Kardøg om daar angst en paniek te zaaien. Net zoals eerder ging het plunderen en moorden gewoon door. Omdat ze nu kennis hadden over de gevaren van Overland en hoe deze te trotseren, durfden ze zelfs daar te komen. De Mensen en Elfen verklaarden oorlog aan de Strijders, zo begon de Ennische Oorlog. De Elf Thonan werd als leider van de Strijders gekozen.

VIII. CELESTINE
Tijdens een aanval van de Strijders op het dorp Arden en een dichtbijgelegen kristalgroeve, waar naar het kostbare kristal celestien gedolven werd, doodden zij veel Mensen en Elfen, waaronder een jong Mensenpaar, een pasgeboren baby achterlatend. Het meisje werd gevonden door Faeries en werd door hen geadopteerd. De Strijders zagen deze genade, en verklaarden ook de oorlog aan de Faeries, want een vriend van de Mensen was een vijand voor hen.
Het Mensenmeisje kreeg de naam Celestine, naar het kristal, en zij verkreeg magische kracht door een betoverde ketting met een hanger van het kristal. Celestine werd al snel vrienden met Moon, de dochter van de leidster van de Faeries. Tijdens een nieuwe aanval van de Strijders op het bos van de Faeries, toevallig op Celestines achttiende verjaardag, werd Moon ontvoerd en meegenomen naar de groeve, waar de Strijders een kamp hadden. Celestine besloot haar te gaan redden.
Celestine waande zich een weg naar de groeve, nadat Meribor, de leider van het nabijgelegen Arden, haar de weg had gewezen. Ondertussen werd Moon als slaaf behandeld in de groeve en werd ze gedwongen om ter vermaak tegen een van hun draken te strijden. Toen Celestine de groeve naderde, zag ze het gevecht en kwam ze Moon te hulp. Samen versloegen ze de draak. Ze werden echter direct gevangen genomen en naar Thonan, de leider van de Strijders gebracht. Toen hij merkte dat Celestine haar kracht verkreeg door haar ketting, nam hij deze af.

IX. HET ONTSTAAN VAN DE MAAN
Celestine en Moon werden naar de tempel van Ingen, de nieuwe godheid van de Strijders, gebracht, om aan hem geofferd te worden. In de tempel wisten ze het groepje Strijders echter te overmeesteren en te ontsnappen. Tijdens hun tocht kwamen Celestine en Moon allerlei vellen perkament tegen, die uit de Torens van Asym afkomstig bleken te zijn. De perkamenten leidden regelrecht naar Ingen toe. Ingen scheen Celestine al te verwachten en daagde haar uit tot een gevecht. Celestine versloeg Ingen met de hulp van Moon en Ingen onthulde een perkament dat hij verborgen hield. Dit was het perkament over Celestine.
Nadat Celestine haar perkament had gelezen, wist ze wie ze eigenlijk was en dat haar ouders door de Strijders waren vermoord. Celestine wilde nu nog maar één ding en dat was wraak. Samen met Moon bereikte ze de uitgang van de tempel. De perkamentrollen uit Asym die de tempel opgeslagen lagen, werden naar Arden gebracht en als dank bood Meribor zijn hulp aan om de Strijders definitief uit te roeien.
Een episch gevecht tussen Mensen, Elfen en Faeries en de Strijders volgde. In het bos werd gemoord en bomen werden vernield. Celestine en Moon vluchtten naar een open plek, mar tijdens het vluchten werd Moon getroffen door een vallende boom. Huilend haastte Celestine zich naar Moon en zij stierf in Celestines armen, waarna na zonsondergang de eerste volle maan aan de hemel verscheen. Celestine vluchtte echter uit het bos van de Faeries, menend dat Moons dood haar schuld was, en ze werd nooit meer teruggezien...

...

X. BALGYS EN FORTAS
Na een tijd was het Carthiskische Rijk verbrokkeld in ontelbare kleine stadsstaten. Sommige van deze staten dachten dat een groot Carthiskisch rijk een heropleving zou zijn van het ooit grootse Mensen- en Elfenrijk. In één van deze staten, Balgys, regeerde een jonge vrouwelijke vorstin met de naam Amyna. Ze was al sinds haar dertiende koningin, maar tot haar zestiende werd Balgys bestuurd door een regent. Vrouwen hadden een ondergeschikte positie in de samenleving, maar haar vader, de vorige koning, had geen mannelijk nageslacht. Haar briljantheid heeft vrouwen een trapje hoger in de Cyleense samenleving gezet.
Amyna was gedoemd om ten onder te gaan. Haar rijk had bondgenoten die veel te ver weg lagen, zoals het Stelmische Cöms en het Carthiskische Leuzerhÿm, en haar grote vijand was het veel grotere aangrenzende rijk van Fortas. In een poging om Balgys te veroveren viel Fortas aan, maar door een briljante strategie van Amyna viel de citadel die oog had op de Fortas-vallei, die de grens vormde tussen de twee staten, zodat Balgys de controle kreeg over de handel in deze vallei. Uiteindelijk werd door het vormen van een unie met Cöms en Leuzerhÿm ook de rest van Fortas veroverd. Door de toegang tot de Fugesen, de vruchtbare Fortas-vallei en de havenstad Leuzerhÿm was het rijk voortbestemd om groots te worden.

XI. AMYNA EN KATHOR
Ondertussen trokken de Neuren door naar het noorden van Carthamië en veroverden aldaar verschillende stadsstaten. Kathor zag het succes van Amyna en de uitbreiding van het Carthiskische Rijk. Zodoende nodigde Kathor haar uit voor diplomatieke onderhandelingen, maar toen Amyna en Kathor elkaar zagen, werden ze tot over hun oren verliefd. In het geheim begonnen ze een romance.
Tegelijkertijd kreeg Amyna ook meer steun van andere staten, die zich bij het rijk aansloten. Onder haar leiding werden andere staten door veroverd. De laatste harde noot was Gÿnsele, dat sterk weerstand bood. Met de hulp van de Neuren werd het uiteindelijk toch veroverd, waardoor het overduidelijk werd dat er iets speelde tussen Amyna en Kathor. Ze trouwden later en de stad Balgys wordt wel gezien als het Atlantische Verona. 

Gebruikersavatar
Faylin
Beheerder
Berichten: 1507
Lid geworden op: wo 01 aug 2012, 22:14
Locatie: Hilversum, NL / Lanaeli'aþ, CE / Else l'Elve, AV
Landen: CYL, ANV
Contacteer:

[CYL] Kalender

Bericht door Faylin » do 14 aug 2014, 19:06

Kalender

In Cylenië wordt naast de gebruikelijke Gregoriaanse kalender ook de Cyleense kalender gebruikt, vooral in de religie. De Cyleense kalender lijkt op een lunisolaire kalender. De kalender bestaat uit de volgende vier cycli:
  • Een kylor (dag) duurt 24 uur, gebaseerd op het opkomen en ondergaan van de zon.
  • Een moliþ (maand) bevat 30 dagen, licht gebaseerd op de maancyclus.
  • Een ar (jaar) bevat 12 maanden.
  • Een eraðe (era) bevat 12 jaar. In het zesde en twaalfde jaar wordt er een schrikkelmaand ingevoerd, die na de 12e maand wordt ingevoegd. De schrikkelmaand beval 31 resp. 32 dagen.
De namen van de maanden zijn als volgt:
1. Elkyondleþ (winterwende)
2. Nae Boryeþ (nieuw begin)
3. Seniðin (maand van Senith)
4. Liðin Boryeþ (opkomst van het licht)
5. Emmiðiða (planten)
6. Omilnin (maand van Amyleigh)
7. Karðondleþ (zomerwende)
8. Seðaneðr (begin van de oogst)
9. Liliðin (maand van Lilith)
10. Liðin Maroo (ondergang van het licht)
11. Fðileþ (zaaien)
12. Elseniðor (koude tijd)
13. Neiþ Moliþ (nieuwe maan)

De Cyleense kalender begint met tellen op Moliðin Boryeþ, 1e van Winderwende 1E 1, de dag dat volgens de Cylenen Moon stierf en als maan aan de hemel terugkeerde. Dit is in de Juliaanse kalender 8 december 1946 BCE. De Cyleense kalender heeft ook zijn eigen notatie. De Cyleense datumnotatie van 10 september 1995 is bijvoorbeeld 329.3.10.4 of 4e van Liðin Maroo 329E 3. Op 21 december 2016 zal het begin van de 331e era worden gevierd, dan is het 331.1.1.1 of 1e van Winderwende 331E 1.

Op http://genecyll.com/epoch is een calculator te vinden om Gregoriaanse data en dagen sinds Moliðin Boryeþ te converteren naar Cyleense data. Hier kun je een voorbeeld van de Cyleense kalender van het jaar 330E 11 vinden (ongeveer 2015).

Gesloten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast