[RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Moderator: sirdanilot
- TzM23
- Geoficticus
- Berichten: 1490
- Lid geworden op: vr 30 dec 2011, 15:26
- Locatie: [NLD] Nijmegen, [RTH] Nao Amerforti, [FOR] Bahalar Davaledeđ, [VTM] Gårshavn
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Het lijk mij eerlijk gezegd echt heel vies, maar leuk bedacht. Heb je dat gerecht op de foto zelf bereid of is het een foto van internet?
[RTH] Ta Rê Pûblica Tholenia: viewforum.php?f=39
[FOR] Śadar Forźeđ: viewtopic.php?f=8&t=380
[VTM] Republiken Vestmark: viewtopic.php?f=8&t=508
[FOR] Śadar Forźeđ: viewtopic.php?f=8&t=380
[VTM] Republiken Vestmark: viewtopic.php?f=8&t=508
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Leuk gerecht, ik zou het wel eens willen proberen.
- sirdanilot
- Geoficticus
- Berichten: 1403
- Lid geworden op: za 05 mar 2011, 00:09
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Ik had een paar dagen geleden een heel lange post geschreven over 'Inheemse Talen en Culturen van Burghteland.' Dus over de oorspronkelijke bewoners, vóór de komst van de Noormannen en later de kolonisten uit Europa.
Helaas toen ik op verzenden klikte, verdween de post, en ik had hem nergens opgeslagen![Bedroefd :(](./images/smilies/sad.png)
Maar ik zal proberen iets nieuws te schrijven over dit onderwepr.
Helaas toen ik op verzenden klikte, verdween de post, en ik had hem nergens opgeslagen
![Bedroefd :(](./images/smilies/sad.png)
Maar ik zal proberen iets nieuws te schrijven over dit onderwepr.
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Oh, dat is zonde! Ik probeer met dat soort lange berichten altijd tussentijds concepten op te slaan, of ik schrijf het eerst in een Word-documentje en doe de opmaak later.
"Maar daarna kwamen er desastreuze aardbevingen en vloeden; en in één dag en nacht [...] verdween het eiland Atlantis in de dieptes van de zee."
- PLATO (TIMAEUS/CRITICAS)
- PLATO (TIMAEUS/CRITICAS)
- sirdanilot
- Geoficticus
- Berichten: 1403
- Lid geworden op: za 05 mar 2011, 00:09
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Inheemse Talen en Culturen van Burghteland
Het is onbekend sinds hoeveel eeuwen Borealië al is bevolkt, maar uit archeologische opgravingen blijkt dat dit al minstens sinds 14 milennia het geval is, een getal dat vergelijkbaar is met menselijke bewoning in Noord-Amerika. Volgens sommige wetenschappers in Burghteland is dit slechts 6 milennia zo, want volgens hun is de aarde slechts 6 milennia oud; dat zou betekenen dat de Aborighine (=van de oorsprong af aan) bevolking van Burghteland al sinds het begin der tijden daar woont.
Er worden in Burghteland thans Aborighine talen gesproken van vier verschillende taalfamillies. Deze talen zijn dus compleet onverwant aan elkaar, en aan enige andere bekende taal. Ten tijde van de kolonisatie werden er waarschijnlijk nog veel meer talen gesproken. Dit duidt erop dat Borealië een continent was dat rijk was aan verschillende culturen, volkeren en talen. De huidige overlevende taalfamilies zijn Zebaoth, Paleo-Noord-Borealisch, Paleo-Midden-Borealisch en Nagasko-Borealisch (de taalfamilie waartoe ook het Nagaskisch in Schellingen behoort, evenals enkele verwante talen).
Ongeveer 50.000 Burghtelanders zijn, etnisch gezien, Aborighine. Dit betekent dat zij juridisch ook een speciale status hebben in Burghteland. Aborighines hebben het recht om te leven op een Aborighinereservaot (een soort indianenreservaat), een stuk natuur dat toebehoort aan de Aborighine-stam en waar niemand anders mag komen zonder toestemming. Daarnaast krijgen Aborighines een kleine extra uitkering, omdat zij vaak in armoede leven, en door het leed wat hen is aangedaan gedurende de kolonisatie. Veel Aborighines leven van de extensieve veeteelt, kleinschalige landbouw en van het jagen, verzamelen en vissen.
In Burghteland heeft de oorspronkelijke bevolking nooit een grote beschaving opgebouwd, zoals bijvoorbeeld de Nagasken wel hebben gedaan. In het westen van Burghteland stonden de Aborighine-stammen in dienst van Nagaskische heersers. De levensstijl van de Burghtelandse Aborighines is vergelijkbaar met die van de indianen in Noord-Amerika, en verschillende culturele zaken hebben ook overeenkomsten, zoals kunstobjecten, de boten en de manier van muziek maken. Echter is er geen duidelijke taalkundige verwantschap gevonden tussen de talen van Noord-Amerika en Borealië. Sommige onderzoekers zeggen dat het Paleo-Noord-Borealisch verwant moet zijn aan Salish-talen in Noord-Amerika, omdat veel van de klanken (die voor Europeanen nauwelijks uit te spreken zijn) overeenkomen. Maar volgens de meeste onderzoekers is dit onwaarschijnlijk, want de Salish-talen worden in het westen van Canada en de VS gesproken, wat dus aan de 'verkeerde kant' ligt. Bovendien komen de woorden niet overeen. Volgens hen berusten de klanken, die wel overeenkomsten tonen, dan ook op toeval.
Dat er contact is met Noord-Amerikaanse indianen, of de Eskimo (Inuit), achten veel wetenschappers wél waarschijnlijk. Genetisch zijn er enige overeenkomsten tussen Noord-Amerikaanse indianen en Aborighines.
Later meer over de talen zelf.
![Afbeelding](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/db/Eulichan_Stink_Box.jpg)
Llisqx (Liskkach) Aborighines nabij Liskkach, Veldelande. De Lllisqx (internationaal phonetisch alphabet: [ɬɪsq͡χ]) leven voornamelijk van het hoeden van geiten, het maken van souveniers en, af en toe, het rondleiden van toeristen.
Het is onbekend sinds hoeveel eeuwen Borealië al is bevolkt, maar uit archeologische opgravingen blijkt dat dit al minstens sinds 14 milennia het geval is, een getal dat vergelijkbaar is met menselijke bewoning in Noord-Amerika. Volgens sommige wetenschappers in Burghteland is dit slechts 6 milennia zo, want volgens hun is de aarde slechts 6 milennia oud; dat zou betekenen dat de Aborighine (=van de oorsprong af aan) bevolking van Burghteland al sinds het begin der tijden daar woont.
Er worden in Burghteland thans Aborighine talen gesproken van vier verschillende taalfamillies. Deze talen zijn dus compleet onverwant aan elkaar, en aan enige andere bekende taal. Ten tijde van de kolonisatie werden er waarschijnlijk nog veel meer talen gesproken. Dit duidt erop dat Borealië een continent was dat rijk was aan verschillende culturen, volkeren en talen. De huidige overlevende taalfamilies zijn Zebaoth, Paleo-Noord-Borealisch, Paleo-Midden-Borealisch en Nagasko-Borealisch (de taalfamilie waartoe ook het Nagaskisch in Schellingen behoort, evenals enkele verwante talen).
Ongeveer 50.000 Burghtelanders zijn, etnisch gezien, Aborighine. Dit betekent dat zij juridisch ook een speciale status hebben in Burghteland. Aborighines hebben het recht om te leven op een Aborighinereservaot (een soort indianenreservaat), een stuk natuur dat toebehoort aan de Aborighine-stam en waar niemand anders mag komen zonder toestemming. Daarnaast krijgen Aborighines een kleine extra uitkering, omdat zij vaak in armoede leven, en door het leed wat hen is aangedaan gedurende de kolonisatie. Veel Aborighines leven van de extensieve veeteelt, kleinschalige landbouw en van het jagen, verzamelen en vissen.
In Burghteland heeft de oorspronkelijke bevolking nooit een grote beschaving opgebouwd, zoals bijvoorbeeld de Nagasken wel hebben gedaan. In het westen van Burghteland stonden de Aborighine-stammen in dienst van Nagaskische heersers. De levensstijl van de Burghtelandse Aborighines is vergelijkbaar met die van de indianen in Noord-Amerika, en verschillende culturele zaken hebben ook overeenkomsten, zoals kunstobjecten, de boten en de manier van muziek maken. Echter is er geen duidelijke taalkundige verwantschap gevonden tussen de talen van Noord-Amerika en Borealië. Sommige onderzoekers zeggen dat het Paleo-Noord-Borealisch verwant moet zijn aan Salish-talen in Noord-Amerika, omdat veel van de klanken (die voor Europeanen nauwelijks uit te spreken zijn) overeenkomen. Maar volgens de meeste onderzoekers is dit onwaarschijnlijk, want de Salish-talen worden in het westen van Canada en de VS gesproken, wat dus aan de 'verkeerde kant' ligt. Bovendien komen de woorden niet overeen. Volgens hen berusten de klanken, die wel overeenkomsten tonen, dan ook op toeval.
Dat er contact is met Noord-Amerikaanse indianen, of de Eskimo (Inuit), achten veel wetenschappers wél waarschijnlijk. Genetisch zijn er enige overeenkomsten tussen Noord-Amerikaanse indianen en Aborighines.
Later meer over de talen zelf.
![Afbeelding](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/db/Eulichan_Stink_Box.jpg)
Llisqx (Liskkach) Aborighines nabij Liskkach, Veldelande. De Lllisqx (internationaal phonetisch alphabet: [ɬɪsq͡χ]) leven voornamelijk van het hoeden van geiten, het maken van souveniers en, af en toe, het rondleiden van toeristen.
- Faylin
- Beheerder
- Berichten: 1560
- Lid geworden op: wo 01 aug 2012, 22:14
- Locatie: NL / Lanaeli'aþ, CE / Else l'Elve, AV
- Landen: CYL, ANV
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Interessant uitgewerkt! Mogelijk zijn deze aborighine mensen verwant aan de Cylenen en Oud-Nagasken, die zo'n 20.000 jaar geleden, tijdens de laatste ijstijd, via een landbrug de oversteek van Noord-Amerika naar West-Borealië maakten. De groep waaruit de Cylenen zijn ontstaan, bleef daar, maar verschillende andere groepen, waaronder de Nagasken, hebben zich verspreid over heel het eiland.
Ik heb met Maarten besloten dat om bovenstaande reden de Cyleense talen en het Oud-Nagaskisch verwant zijn. Deze overkoepelende taalfamilie, waar de Cyleense taalfamilie dan een tak van is, heeft officieel nog geen naam, maar voorlopig spreken we over "Kylengaskisch".sirdanilot schreef:Nagasko-Borealisch (de taalfamilie waartoe ook het Nagaskisch in Schellingen behoort, evenals enkele verwante talen)
- sirdanilot
- Geoficticus
- Berichten: 1403
- Lid geworden op: za 05 mar 2011, 00:09
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Dat kan heel goed zijn. Er kunnen ook meerdere migratiegolven naar Borealië zijn geweest vanuit Noord-Amerika. Bovendien is 20.000 jaar zo een lange tijd, dat er taalkundig niet meer te achterhalen is welke talen aan elkaar verwant zijn en welke niet.
Het zou dus kunnen dat ook Zebaoth, Paleo-Noord-Borealisch en Paleo-Midden-Borealisch verwant zijn aan Nagaskisch en Cyleens, maar taalkundig gezien is dit (ondanks diverse pogingen) niet te bewijzen, en worden deze taalfamilies in Burghteland in ieder geval beschouwd als niet verwant aan de andere.
Qua klanken lijken Paleo-Noord-Borealisch en Paleo-Midden-Borealisch dan ook totaal niet op elkaar, laat staan qua ndere taalkundige aspecten, maar hierover later meer.
Het zou dus kunnen dat ook Zebaoth, Paleo-Noord-Borealisch en Paleo-Midden-Borealisch verwant zijn aan Nagaskisch en Cyleens, maar taalkundig gezien is dit (ondanks diverse pogingen) niet te bewijzen, en worden deze taalfamilies in Burghteland in ieder geval beschouwd als niet verwant aan de andere.
Qua klanken lijken Paleo-Noord-Borealisch en Paleo-Midden-Borealisch dan ook totaal niet op elkaar, laat staan qua ndere taalkundige aspecten, maar hierover later meer.
- sirdanilot
- Geoficticus
- Berichten: 1403
- Lid geworden op: za 05 mar 2011, 00:09
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Paleo-Noord-Borealische talen
Paleo-Noord-Borealische (PNB) talen worden zo genoemd omdat zij vermoedelijk ouder zijn dan de Nagasko-Borealische (of Kylengaskische) talen. Gebieden in het noorden van Schellingen werden vroeger vermoedelijk bevolkt door PNB-sprekende stammen, die al vroeg zijn overheersd door de Nagasken. Tot op de dag van vandaag zijn er nog PNB talen levend in Burghteland; het totale aantal sprekers van PNB talen wordt geschat op zo'n 10.000 mensen. De meeste talen zijn met uitsterven bedreigd, en worden slechts gesproken door enkele tientallen stamoudsten. Andere talen zijn, ondanks het kleine aantal sprekers, juist springlevend en worden nog altijd geleerd door kinderen.
De Burghtelandse overheid sponsort de documentatie van paleo-Noord-borealische talen, zodat deze bewaard blijven voor toekomstige generaties.
Klassiek Noord-Borealisch (Weleertaele of Ersiltazam)
Het Klassiek-Noord-Borealisch was waarschijnlijk een ceremoniële taal. Dit is de enige PNB taal die werd opgeschreven; het schrift wat werd gebruikt was eerst een inheems schrift wat een combinatie is van logogrammen en tekens die grammaticale zaken aanduiden; later werd overgestapt op het Runen-alphabet van de Noormannen. De eigen naam voor de taal was Ersiltazam. Geschriften in het Ersiltazam werden nog geproduceerd tot in de 17e eeuw; daarna is de taal vermoedelijk uitgestorven. Het lijkt erop dat het Ersiltazam een zeer oude taal is, die door het schrift en het ceremoniële doel bewaard is gebleven. Verschillende PNB talen lijken af te stammen van het Ersiltazam, al kan de taal niet worden beschouwd als een 'oertaal' vor deze taalfamilie.
In moderne taalkundige publicaties over de taal wordt er een Latijns alphabet gebruikt, dit zal ik hieronder ook gebruiken. Dit is gebaseerd op het runenalphabet wat werd gebruikt.
Klanken van het Ersiltazam
Het Ersiltazam heeft klanken die niet in West-Europese talen voorkomen, en voor ons moeilijk uit te spreken zijn. Dit zijn de 'ejectieve' klanken kk , ss en tt . Dit zijn klanken die met een grote kracht worden uitgesproken, waarbij de lucht omhoog wordt gedrukt door de stembanden in plaats van dat de lucht direct uit de longen komt. De klanken komen ook voor in talen van Noord-Amerika en de Kaukasus (b.v. het Georgisch). Daarnaast heeft het Ersiltazam enkele keelklanken als ch (harde ch als in 'achter') , gh (als een Franse r) en c (als een zachte Brbantse g). Ook heeft het Ersiltazam veel verschillende klinkers, die moeilijk uit elkaar te houden zijn voor hen die de taal niet spreken. Dit blijkt uit de grote variatie in hoe hetzelfde woord werd opgeschreven.
![Afbeelding](https://dl.dropboxusercontent.com/u/29498835/proto%20northern%20phonology.png)
Werkwoorden
Het Ersiltazam heeft een zeer ingewikkelde vervoeging van het werkwoord. In sommige gevallen verandert een niet-fortis klank k naar een fortis of ejectieve klank kk. Er worden veel verschillende tijden onderscheiden. Ook wordt aangegeven of de spreker zelf heeft gezien dat iets is gebeurd, of dat hij het van horen zeggen heeft (dit heet 'evidentiality'), alsmede andere grammaticale dingen.
![Afbeelding](https://dl.dropboxusercontent.com/u/29498835/proto%20northern%20verb%20fortition.png)
Paleo-Noord-Borealische (PNB) talen worden zo genoemd omdat zij vermoedelijk ouder zijn dan de Nagasko-Borealische (of Kylengaskische) talen. Gebieden in het noorden van Schellingen werden vroeger vermoedelijk bevolkt door PNB-sprekende stammen, die al vroeg zijn overheersd door de Nagasken. Tot op de dag van vandaag zijn er nog PNB talen levend in Burghteland; het totale aantal sprekers van PNB talen wordt geschat op zo'n 10.000 mensen. De meeste talen zijn met uitsterven bedreigd, en worden slechts gesproken door enkele tientallen stamoudsten. Andere talen zijn, ondanks het kleine aantal sprekers, juist springlevend en worden nog altijd geleerd door kinderen.
De Burghtelandse overheid sponsort de documentatie van paleo-Noord-borealische talen, zodat deze bewaard blijven voor toekomstige generaties.
Klassiek Noord-Borealisch (Weleertaele of Ersiltazam)
Het Klassiek-Noord-Borealisch was waarschijnlijk een ceremoniële taal. Dit is de enige PNB taal die werd opgeschreven; het schrift wat werd gebruikt was eerst een inheems schrift wat een combinatie is van logogrammen en tekens die grammaticale zaken aanduiden; later werd overgestapt op het Runen-alphabet van de Noormannen. De eigen naam voor de taal was Ersiltazam. Geschriften in het Ersiltazam werden nog geproduceerd tot in de 17e eeuw; daarna is de taal vermoedelijk uitgestorven. Het lijkt erop dat het Ersiltazam een zeer oude taal is, die door het schrift en het ceremoniële doel bewaard is gebleven. Verschillende PNB talen lijken af te stammen van het Ersiltazam, al kan de taal niet worden beschouwd als een 'oertaal' vor deze taalfamilie.
In moderne taalkundige publicaties over de taal wordt er een Latijns alphabet gebruikt, dit zal ik hieronder ook gebruiken. Dit is gebaseerd op het runenalphabet wat werd gebruikt.
Klanken van het Ersiltazam
Het Ersiltazam heeft klanken die niet in West-Europese talen voorkomen, en voor ons moeilijk uit te spreken zijn. Dit zijn de 'ejectieve' klanken kk , ss en tt . Dit zijn klanken die met een grote kracht worden uitgesproken, waarbij de lucht omhoog wordt gedrukt door de stembanden in plaats van dat de lucht direct uit de longen komt. De klanken komen ook voor in talen van Noord-Amerika en de Kaukasus (b.v. het Georgisch). Daarnaast heeft het Ersiltazam enkele keelklanken als ch (harde ch als in 'achter') , gh (als een Franse r) en c (als een zachte Brbantse g). Ook heeft het Ersiltazam veel verschillende klinkers, die moeilijk uit elkaar te houden zijn voor hen die de taal niet spreken. Dit blijkt uit de grote variatie in hoe hetzelfde woord werd opgeschreven.
![Afbeelding](https://dl.dropboxusercontent.com/u/29498835/proto%20northern%20phonology.png)
Werkwoorden
Het Ersiltazam heeft een zeer ingewikkelde vervoeging van het werkwoord. In sommige gevallen verandert een niet-fortis klank k naar een fortis of ejectieve klank kk. Er worden veel verschillende tijden onderscheiden. Ook wordt aangegeven of de spreker zelf heeft gezien dat iets is gebeurd, of dat hij het van horen zeggen heeft (dit heet 'evidentiality'), alsmede andere grammaticale dingen.
![Afbeelding](https://dl.dropboxusercontent.com/u/29498835/proto%20northern%20verb%20fortition.png)
- Faylin
- Beheerder
- Berichten: 1560
- Lid geworden op: wo 01 aug 2012, 22:14
- Locatie: NL / Lanaeli'aþ, CE / Else l'Elve, AV
- Landen: CYL, ANV
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
sirdanilot schreef:Er kunnen ook meerdere migratiegolven naar Borealië zijn geweest vanuit Noord-Amerika. Bovendien is 20.000 jaar zo een lange tijd, dat er taalkundig niet meer te achterhalen is welke talen aan elkaar verwant zijn en welke niet.
Ik was er (vermoedelijk samen met Katherman en Maarten) vanuit gegaan dat de migratie waaruit de Cylenen en Nagasken ontstaan zijn de eerste was vanuit Noord-Amerika. Dit is wel verder voor zover ik weet niet publiekelijk op het forum gepost, dus daarvoor excuses als dat tot verwarring heeft geleden. Volgens TzM23 zaten de Noord-Borealische volkeren in huidig Noord-Tholenië daar al vóór de eerse migratie, maar het zou m.i. niet logisch zijn als die er allang zaten dan wel inheems waren tijdens de migratie. Wellicht dat we dit beter en gezamenlijk kunnen uitwerken in een ander topic.sirdanilot schreef:Paleo-Noord-Borealische (PNB) talen worden zo genoemd omdat zij vermoedelijk ouder zijn dan de Nagasko-Borealische (of Kylengaskische) talen.
Krijg je overigens met Paleo-Noord-Borealisch geen verwarring met de Noord-Borealische talen die in Tholenië en Forezen worden gesproken?
- sirdanilot
- Geoficticus
- Berichten: 1403
- Lid geworden op: za 05 mar 2011, 00:09
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Ik kan ook een andere naam verzinnen voor de taalgroep, inderdaad. Noord-Oost Borealisch bijvoorbeeld.
Mijn idee dat deze groepen ouder zijn dan de Nagasken en Cylenen, is dat deze volkeren wat 'primitiever' leven. Het is waarschijnlijk dat er al 'primitievere' volkeren waren voordat de Nagasken en Cylenen kwemen, dan andersom.
Verder hoeft die prehistorische geschiedenis ook weer niet tot in detail te zijn uitgewerkt, aangezien het over vele duizenden jaren gelden gaat is het realistisch dat we niet alles weten. Van de migraties vanuit Azië naar Noord-Amerika weten we bijvoorbeeld ook lang niet alles tot in detail.
Mijn idee dat deze groepen ouder zijn dan de Nagasken en Cylenen, is dat deze volkeren wat 'primitiever' leven. Het is waarschijnlijk dat er al 'primitievere' volkeren waren voordat de Nagasken en Cylenen kwemen, dan andersom.
Verder hoeft die prehistorische geschiedenis ook weer niet tot in detail te zijn uitgewerkt, aangezien het over vele duizenden jaren gelden gaat is het realistisch dat we niet alles weten. Van de migraties vanuit Azië naar Noord-Amerika weten we bijvoorbeeld ook lang niet alles tot in detail.
- Faylin
- Beheerder
- Berichten: 1560
- Lid geworden op: wo 01 aug 2012, 22:14
- Locatie: NL / Lanaeli'aþ, CE / Else l'Elve, AV
- Landen: CYL, ANV
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Dat is inderdaad wel een goede verklaring. Ik denk dat de Proto-Cylenen en -Nagasken ook nog primitief leefden (we spreken immers over 20.000 jaar geleden), maar het kan inderdaad dat tijdens de laatste ijstijd (of misschien zelfs daarvoor al) andere, wllicht kleinere, groepen zijn overgestoken vanuit Noord-Amerika. De Proto-Cylenen-Nagasken (bij gebrek aan een betere naam) zijn in ieder geval aan het einde van de ijstijd overgestoken.sirdanilot schreef:Mijn idee dat deze groepen ouder zijn dan de Nagasken en Cylenen, is dat deze volkeren wat 'primitiever' leven. Het is waarschijnlijk dat er al 'primitievere' volkeren waren voordat de Nagasken en Cylenen kwemen, dan andersom.
- sirdanilot
- Geoficticus
- Berichten: 1403
- Lid geworden op: za 05 mar 2011, 00:09
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Het Runen-alphabet van het Ersiltazam
Ersiltazam is de enige Noordoost-Borealische taal die werd geschreen voor de kolonisatie. Dit gebeurde eerst in het zeer ingewikkelde Rungkwilschrift (hierover later meer). Onder invloed van de Noormannen is Ersiltazam langzaam maar zeker overgeschakeld op het gebruik van runen (ofwel futhark). Ersiltazam heeft echter meer klanken dan kunnen worden opgeschreven met dit alphabet, terwijl andere letters (zoals de th en de ae) niet voorkomen in het Ersiltazam. Daarom zijn er nieuwe runen ontstaan, die voortkomen uit een combinatie van twee runen, of gewoon een rune zijn met een streep erdoor.
Dit zijn de letterwaarden die horen bij het Ersiltazam-schrift. De letter pp is zeer zeldzaam, omdat deze klank alleen bestond in het oud-Ersiltazam. Hij komt slechts op enkele plekken voor. Vaak wordt gewoon de rune voor p gebruikt.
![Afbeelding](https://dl.dropboxusercontent.com/u/29498835/proto%20northern%20rune%20alphabet.png)
Er bestaat ook een cursieve variant van het runenschrift, daarover later meer.
Ersiltazam is de enige Noordoost-Borealische taal die werd geschreen voor de kolonisatie. Dit gebeurde eerst in het zeer ingewikkelde Rungkwilschrift (hierover later meer). Onder invloed van de Noormannen is Ersiltazam langzaam maar zeker overgeschakeld op het gebruik van runen (ofwel futhark). Ersiltazam heeft echter meer klanken dan kunnen worden opgeschreven met dit alphabet, terwijl andere letters (zoals de th en de ae) niet voorkomen in het Ersiltazam. Daarom zijn er nieuwe runen ontstaan, die voortkomen uit een combinatie van twee runen, of gewoon een rune zijn met een streep erdoor.
Dit zijn de letterwaarden die horen bij het Ersiltazam-schrift. De letter pp is zeer zeldzaam, omdat deze klank alleen bestond in het oud-Ersiltazam. Hij komt slechts op enkele plekken voor. Vaak wordt gewoon de rune voor p gebruikt.
![Afbeelding](https://dl.dropboxusercontent.com/u/29498835/proto%20northern%20rune%20alphabet.png)
Er bestaat ook een cursieve variant van het runenschrift, daarover later meer.
- sirdanilot
- Geoficticus
- Berichten: 1403
- Lid geworden op: za 05 mar 2011, 00:09
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Inheemse mythen en sagen
Zoals veel volkeren hebben de Aborighine volkeren veel oude mythen en sagen. Deze gaan terug op orale verteltradities en zijn aak duizenden jaren oud. 's Avonds bij het kampvuur werden (en worden nog altijd) verhalen verteld door de dorpsoudsten. Dit gebeurde vroeger in veel stammen in het Ersiltazam, de ceremoniële taal, maar andere verhalen worden ook wel in de eigen dorpstaal verteld. Het Ersiltazam wordt door de huidige Aborighines niet meer actief beheerst, maar veel dorpsoudsten kunnen nog wel hele verhalen reciteren in deze taal. Vaak weet men niet eens wat het verhaal precies betekent. Het reciteren van verhalen in het Ersiltazam is cultureel zeer belangrijk, het is een teken van respect voor de voorvaderen en grote wijsheid. Het ersiltazam verschilt qua uitspraak nogal tussen verschillende stammen, onder invloed van de eigen taal. Toch wordt er ook veel aandacht besteed aan een correcte, klassieke uitspraak van de taal, ook de moelijke klanken zoals de ss.
Tijdens het reciteren van verhalen zit iedereen in een kring rond het kampvuur. Het is verboden te spreken of om op te staan tijdens het verhaal, behalve als er door de verteller een reactie wordt gevraagd van het publiek (dit gebeurt op vaste momenten). De verteller kan ook een pauze aangeven tijdens het reciteren, omdat sommige verhalen urenlang duren. Bij sommige soorten verhalen is er een achtergrond van muziek, bijvoorbeeld op snaarinstrumenten of trommels. Ook hoort er bij sommige verhalen (voornamelijk oorlogsverhalen) een achtergrond van úghaj, keelzang. Dit is een speciale zangtechniek waarbij er resonantie wordt gecreeerd in het strottenhoofd, en is ook bekend van Siberische en Mongoolse stammen. De verhalen worden tegenwoordig soms ook opgevoerd voor groepen toeristen, daarbij krijgen zij dan een boekje met vertaling. Dt is zeer populair onder toeristen.
'Ttínje de Llisqx en de geiten' is één van de bekendste verhalen. Het gaat over hoe de Llisqx een volk werden dat geiten hoedt. In het verhaal komen typische motieven voor, zoals transformatie, en herharlingen(zo wordt Ttínje altijd Ttínje de Llisqx genoemd, dit heet epitheton ornans). In de verhalen komen vaak ook wrede of absurde scènes voor.
Bij het reciteren van dit verhaal moet alles wat Ttínje zegt, worden verteld in een hoge, krakende stem. Het idee is dat de stem van Ttínje klinkt zoals die van een geit; alles in het verhaal is dus al voorbestemd om te gebeuren.
Op dezem anier kan het publiek volgen wat er door wie wordt gezegd. Het reciteren van dit verhaal vereist een grote kennis, en zij die dit kunnen worden gerespecteerd door de stam.
Dit verhaal heb ik geschreven en wil ik ooit in het Ersiltazam vertalen, maar dat wordt een langdurig project. Ik heb het in het Engels geschreven omdat dit bereikbaar is voor meer mensen.
Zoals veel volkeren hebben de Aborighine volkeren veel oude mythen en sagen. Deze gaan terug op orale verteltradities en zijn aak duizenden jaren oud. 's Avonds bij het kampvuur werden (en worden nog altijd) verhalen verteld door de dorpsoudsten. Dit gebeurde vroeger in veel stammen in het Ersiltazam, de ceremoniële taal, maar andere verhalen worden ook wel in de eigen dorpstaal verteld. Het Ersiltazam wordt door de huidige Aborighines niet meer actief beheerst, maar veel dorpsoudsten kunnen nog wel hele verhalen reciteren in deze taal. Vaak weet men niet eens wat het verhaal precies betekent. Het reciteren van verhalen in het Ersiltazam is cultureel zeer belangrijk, het is een teken van respect voor de voorvaderen en grote wijsheid. Het ersiltazam verschilt qua uitspraak nogal tussen verschillende stammen, onder invloed van de eigen taal. Toch wordt er ook veel aandacht besteed aan een correcte, klassieke uitspraak van de taal, ook de moelijke klanken zoals de ss.
Tijdens het reciteren van verhalen zit iedereen in een kring rond het kampvuur. Het is verboden te spreken of om op te staan tijdens het verhaal, behalve als er door de verteller een reactie wordt gevraagd van het publiek (dit gebeurt op vaste momenten). De verteller kan ook een pauze aangeven tijdens het reciteren, omdat sommige verhalen urenlang duren. Bij sommige soorten verhalen is er een achtergrond van muziek, bijvoorbeeld op snaarinstrumenten of trommels. Ook hoort er bij sommige verhalen (voornamelijk oorlogsverhalen) een achtergrond van úghaj, keelzang. Dit is een speciale zangtechniek waarbij er resonantie wordt gecreeerd in het strottenhoofd, en is ook bekend van Siberische en Mongoolse stammen. De verhalen worden tegenwoordig soms ook opgevoerd voor groepen toeristen, daarbij krijgen zij dan een boekje met vertaling. Dt is zeer populair onder toeristen.
'Ttínje de Llisqx en de geiten' is één van de bekendste verhalen. Het gaat over hoe de Llisqx een volk werden dat geiten hoedt. In het verhaal komen typische motieven voor, zoals transformatie, en herharlingen(zo wordt Ttínje altijd Ttínje de Llisqx genoemd, dit heet epitheton ornans). In de verhalen komen vaak ook wrede of absurde scènes voor.
Bij het reciteren van dit verhaal moet alles wat Ttínje zegt, worden verteld in een hoge, krakende stem. Het idee is dat de stem van Ttínje klinkt zoals die van een geit; alles in het verhaal is dus al voorbestemd om te gebeuren.
Op dezem anier kan het publiek volgen wat er door wie wordt gezegd. Het reciteren van dit verhaal vereist een grote kennis, en zij die dit kunnen worden gerespecteerd door de stam.
A. The goats and Ttínje, the Llisqx
This is an ancient story of my people. It can be told in the Old Language [Ersiltazam], and it can be told in the New Language [Llisqx]. But it cannot be told in the languages of the White Savages [Burghtelands of Noorlandse talen]. It has to be told in the language which belongs to this land, the language of our forefathers.
In the village of Llisqx, there was a man named Ttínje the Llisqx. He was a hunter and marksman, splendid in his aim and with eyes like a hawk. Yet, he was laughed at and scolded by his kin. Why is that?
He had the voice of an old woman. Ppe-e-e-e! Ppe-e-e-e-e! that’s what he sounded like. His voice was high-pitched and creaky, like a boy whose testicles have not sunk down, like a coward who did not fulfill his initiation rites.
Yet he was a courageous and strong man, quick on his feet. When hunting in the forest, not a breath could be heard of him, and he did not crack even a tiny twig. He was a skilled hunter of deer and goats in the forest. Goats in the forest?
In those days, the goats lived like deer in the forest. They climbed trees as if they were mountains, eating the rich and succulent leaves of oak and birch. Their leader was Ngússa, the great-horned goat, with a beard like that of an old wise man.
But in Ttínje the Llisqx’s day, it was a hard time. It was a dry, cold winter. The trees had no leaves, and the Llisqx were starving. The goats had no leaves to eat, they climbed the trees in vain.
Hungry as a bear, Ttínje the Llisqx and his men went into the forest to hunt. Wielding bow and arrow, spears, nets to trap the prey and knives, they went. All they had was a small ration of hazelnuts. They were starving, ghówa ! ghówa ! said their bellies.
Deep in the forest, Ttínje the Llisqx said ‘hui ! stop ! I hear scratching of hooves.’ ‘We hear nothing’, said his men. ‘Ss-ss-ss-ss !’, Ttínje the Llisqx said. ‘And do not breath so loudly. Do not step on a twig, or the goats shall hear you and climb up in the highest trees, or run far away into the forest, where the bears sleep.’ His men chuckled, he sounded like a goat himself. ‘Ss-ss-ss !’, said Ttínje the Llisqx again.
As they slowly crouched through the forest, they hid behind a blackberry bush. ‘I’ll go first’, said Ttínje the Llisqx. The men tried not to chuckle at his old-woman voice.
From behind another blackberry bush, Ttínje saw a herd of goats. Some were up in a birch tree, some were searching for weeds beneath a thin layer of powder snow. ‘They must be starving’, he thought. ‘They will be weak, and I can catch them with my bow and arrow.’ In the midst of the herd stood a magnificent goat, with great, curved horns and a beard like an old man. Ttínje signed his men; they could not talk now! He signed that they should all direct their arrows towards the magnificent king of goats.
They prepared their bows. Ttínje the Llisqx started to sign for attack. ‘Five, four, three’ his fingers said. But then he stopped. Why did he stop?
‘Drop your weapons’, a high-pitched creaky voice said. The men thought it was their leader, Ttínje the Llisqx. But Ttínje the Llisqx stood terrified, frozen. ‘Drop your weapons’, Ngússa the great-horned goat repeated. It was the magnificent goat in the middle of the herd.
‘There is no meat on us. We are all skin and bones. Only a coward would kill us now’, Ngússa the great-horned goat said. ‘D-don’t hurt us !’, said Ttínje the Llisqx, filled with fear.
‘You sound like one of us’, said Ngússa the great-horned goat. ‘Yet you are in the body of man, and you are one of their leaders.’ The men were confused. ‘Is Ttínje the Llisqx talking to himself?’ They did not understand that it was Ngússa the great-horned goat who was talking. ‘Let’s stretch our bows and shoot the big goat. Ttínje the Llisqx must have gone crazy. He is a coward, who has not passed his initiation rites. Ignore him.’
Ngússa the great-horned goat called ‘hui ! stop ! Leave your bows, and I shall not hurt you.’ The men were now getting confused.
‘What do you want, magnificent king of goats, great-horned one?’ Said Ttínje the Llisqx.
‘We are starving, there is no meat on our bellies, only skin and bones. Our women have no milk for you to drink, and our blood has almost dried up’, said Ngússa the great-horned goat.
‘We have to take some of you. If not our women and children will die too’, said Ttínje the Llisqx. ‘All we have to eat is grass and weeds, but it does not feed us.’
There was a twinkling in the eyes of Ngússa the great-horned goat. ‘Grass and weeds, how I long for that ! But I cannot accept any of our herd to be killed.’
Ttínje the Llisqx said, with his trembling voice: ‘We have bow and arrow. You are unarmed. What stops us from killing your entire herd?’ The men were now laughing. ‘He has gone completely crazy ! He is talking with himself, thinking that he is a goat. Let’s shoot.’ They signed ‘three, two, one’. Then a rain of arrows rised up in the air. They went quick as lightning, and several goats were hit. Ngússa, the great horned goat, slammed the arrows away with his magnificent horn, and dodged the arrows.
‘Now it has to happen, my fellow goats. This is an act of war’, Ngússa the great-horned goat said.
The men collapsed, screaming ‘ááágh’ of pain. Their fur coats clinged to their skin. Their fingers turned into hooves, tiny horns grew out of their heads. Their beards turned grey, and their teeth grew large like those of a goat. A tail grew out of their bottoms. ‘ááagh!’ was the last thing they called as humans. After this, it sounded like ‘ppe-e-e-e-e!’.
‘What have you done?’ said Ttínje the Llisqx. He was very afraid, and stretched his bow.
‘You are now one of us’, said Ngússa the great-horned goat. ‘Do not shoot, or you will never see Llisqx again.’
‘What do you want?’ said Ttínje the Llisqx.
‘We will make an agreement. Lead us to the rolling hills of grass near your village. Do not force me to give you a goat-body, or we will both perish this winter.’ said Ngússa the great-horned goat.
Ttínje the Llisqx dropped his bow. ‘But we need your meat and milk. If not, you can kill me here now, because we will die anyway.’
Ngússa the great-horned goat said: ‘We will make an agreement. You have to protect us against wolves and bears with your bow and arrow. You can take some of us, if you need us, and you can take some of our milk and blood. Our fur will help to keep you warm in winter. Lead us to fresh grass, and help us find new grass when we have eaten everything. This will be our agreement until the end of the world.’
And so, Ttínje the Llisqx led his herd out of the forest, into the hills of Llisqx. The goats ate the grass near the village, and the weaker goats were killed for meat. The women of the goats produced milk again, and the villagers took it as they needed. When spring came, the villagers took the goat wool and made warm clothes for the next winter. Ttínje the Llisqx, the first shepherd of goats, protected his herd with all his might. He chased away wolves and scared away bears with his bow and arrow.
One day came the day when Ngússa the great-horned goat said: ‘I am ill, I cannot live much longer. Kill me, and eat my meat. You shall be the next king of goats until the end of the world.’
This is how the Llisqx came to be great herdsmen. Ttínje the Llisqx watches over their herds. They lead their goats to fresh pastures, and protect them from wolves and bears. It is an agreement that shall last until the end of the world.
Dit verhaal heb ik geschreven en wil ik ooit in het Ersiltazam vertalen, maar dat wordt een langdurig project. Ik heb het in het Engels geschreven omdat dit bereikbaar is voor meer mensen.
- sirdanilot
- Geoficticus
- Berichten: 1403
- Lid geworden op: za 05 mar 2011, 00:09
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
De Zebaôth, een geïsoleerde stam
De Zebaôth zijn een geïsoleerde Aborighine stam, die leven in het Aborighine-reservaat Vallei Zebaôth nabij het dorpje Heere-Zebaôth. Deze stam is bijzonder omdat het de laatste stam in Borealië is die absoluut geen contact wil met de Westerse beschaving. De Burghtelandse regering heeft een hek om het reservaat heengezet, om te voorkomen dat het Aborighinereservaot geschonden wordt, en om de omliggende bevolking te beschermen. Gewelddadig contact is namelijk regelmatig gebeurd in het verleden.
Geschiedenis
De Burghtelandse Aborighines hebben een erg zware geschiedenis meegemaakt. In het eerste milennium na Christus werden ze al binnengvallen door de Noormannen. Deze hebben een groot deel van de oorspronkelijke bevolking uitgeroeid, en brachten ook diverse ziektes mee, zoals pokken, tyfus, mazelen en cholera. Aangezien de inheemse bevolking hier niet tegen was bestand, zijn er hierdoor veel omgekomen.
Bij de stammen die in meer geïsoleerde, bergachtige en afgelegen gebieden leefden, was het bekend dat de Witte Barbaren dodelijk gevaarlijk waren. Ze dachten dat ze kwade geesten meebrachten, die dodelijke ziektes verspreidden Hierdoor zijn veel stammen teruggetrokken naar afgelegen bergvalleien. In de 19e eeuw waren er maar liefst 96 stammen bekend, die geen contact met de buitenwereld wilden. Iedereen die in de buurt van hun woongebied kwam, werd aangevallen met pijl en boog, werpmessen en werpbijlen. Het Burghtelandse leger heeft dan ook tot ver in de 20ste eeuw deze stammen geprobeerd uit te roeien. Dit stuitte op den duur echter op steeds groter verzet van mensenrechtenactivisten, die vonden dat stammen het recht moesten hebben om geïsoleerd te leven.
In 1951 viel een divise van het Burghtelandse leger één van de laatste geïsoleerde stammen aan in de Beestesberghen, nabij de grens. Ondanks dat deze stam geen beschikking had over moderne vuurwapens, leed het leger echter een grote nederlaag. Maar liefst 50 Burghtelandse militairen kwamen om toen zij 's nachts werden overvallen; ze werden bestookt met vergiftigde pijlen, werpmessen en strijdbijlen. Na deze slag zijn de lichamen gevonden van bijna 100 Aborighines van een onbekende stam. De Burghtelandse regering heeft toen besloten om geen enkele stam meer aan te vallen.
In de tweede helft van de 20ste eeuw zochten steeds meer stammen alsnog contact met de buitenwereld. Er zijn nog steeds stammen die erg weinig met de buitenwereld te maken hebben, maar zij hebben wel contact om bijvoorbeeld ruilhandel te verrichten. Ook zijn zij gestopt met oorlogsvoering tegen andere stammen en met het aanvallen van indringers. Deze stammen spreken geen Burghtelands en komen zelden buiten hun Aborighinereservaat; het is voor onderzoekers ook erg moeilijk of onmogelijk om onderzoek te doen naar hun taal en cultuur.
Zebaôth
Zebaoth is de laatste stam die zelfs geen ruilhandel uitvoert met de buitenwereld. Ook is het de laatste stam die nog als gevaarlijk bekend staat; zonder enige angst bestoken zij indringers met hun wapens. Daarom staan er grote hekken rond het reservaat Vallei Zebaôth, met grote waarschuwingsborden. Ondanks de hekken zijn er nog altijd avonturiers die binnen proberen te komen, en deze komen vaak niet meer terug, of zeer zwaargewond. Overvliegende helikopters en drones worden bestookt met pijlen en speren, waardoor de Burghtelandse luchtmacht het luchtruim boven de vallei heeft gesloten.
Het enige wat bekend is over de Zebaôth, weten we uit foto's gemaakt vanuit vliegtuigen. Net zoals de meeste Aborighine stammen hoeden zij geiten, en ze telen een gewas dat goed groeit in de bergen (boekweit). Naar schatting zijn er ongeveer 200 Zebaôth. De aardbeving enkele jaren terug heeft geen noemenswaardige invloed gehad op het aantal Zebaôth.
Uit de weinige bronnen die bekend zijn over de taal en cultuur, blijkt dat deze sterk afwijkt van Noordoost-Borealische stammen. Hun taal wordt dan ook geclassificeerd als een aparte taalgroep, Zebaôth. Gedetailleerd onderzoek is momenteel echter onmogelijk. Het is ook mogelijk dat de Zebaôth een mengeling zijn van verschillende stammen, die bij elkaar zijn gaan wonen om zo een front te vormen tegen de buitenwereld.
Het reservaat Vallei Zebaôth is officieel een Aborighinereservaot met een autonome regering, net zoals de meeste reservaten (en enkele andere regio's in Burghteland, zoals het eiland Bekanstende). Aangezien er geen communicatie mogelijk is, kan Vallei Zebaôth de facto worden beschouwd als een apart land, waar de Burghtelandse regering niks over te zeggen heeft.
Inspirerend
De Zebaôth zijn een inspiratie geweest voor verschillende boeken en speelfilms. De litsten der Zebaôth is een beroemde roman van E. Dekkers, die verschillende literatuurprijzen heeft gewonnen en behoort tot één van de beroemdste Burghtelandse romans; het boek is vertaald in verschillende talen (Engels: The last of the Zebaôth), en in 2001 is er een verfilming verschenen met de zelfde naam. Opvallend is dat er in deze film Nagaskisch wordt gesproken (door acteurs uit Schellingen), wat historisch geheel incorrect is. In het boek wordt gebruik gemaakt van een verzonnen taal door de schrijver. De verfilming heeft ondanks deze incorrectheid verschillende prijzen gewonnen.
In het boek groeit de hoofdpersoon op in de stam, die zich kenmerkt door een gewelddadige cultuur met o.a. verkrachtingen en mensenoffers. Op een gegeven moment komt zij een Burghtelandse avonturier tegen, waar ze verliefd op wordt Uiteindelijk slaagt ze erin, na veel geweld en moeite, om uit de stam te ontsnappen en vlucht zij naar Nieuw-Vlissingen, waar ze met veel moeite probeert te wennen aan de moderne wereld. Ze wordt echter achternagezeten door leden van haar stam.
De Zebaôth zijn een geïsoleerde Aborighine stam, die leven in het Aborighine-reservaat Vallei Zebaôth nabij het dorpje Heere-Zebaôth. Deze stam is bijzonder omdat het de laatste stam in Borealië is die absoluut geen contact wil met de Westerse beschaving. De Burghtelandse regering heeft een hek om het reservaat heengezet, om te voorkomen dat het Aborighinereservaot geschonden wordt, en om de omliggende bevolking te beschermen. Gewelddadig contact is namelijk regelmatig gebeurd in het verleden.
Geschiedenis
De Burghtelandse Aborighines hebben een erg zware geschiedenis meegemaakt. In het eerste milennium na Christus werden ze al binnengvallen door de Noormannen. Deze hebben een groot deel van de oorspronkelijke bevolking uitgeroeid, en brachten ook diverse ziektes mee, zoals pokken, tyfus, mazelen en cholera. Aangezien de inheemse bevolking hier niet tegen was bestand, zijn er hierdoor veel omgekomen.
Bij de stammen die in meer geïsoleerde, bergachtige en afgelegen gebieden leefden, was het bekend dat de Witte Barbaren dodelijk gevaarlijk waren. Ze dachten dat ze kwade geesten meebrachten, die dodelijke ziektes verspreidden Hierdoor zijn veel stammen teruggetrokken naar afgelegen bergvalleien. In de 19e eeuw waren er maar liefst 96 stammen bekend, die geen contact met de buitenwereld wilden. Iedereen die in de buurt van hun woongebied kwam, werd aangevallen met pijl en boog, werpmessen en werpbijlen. Het Burghtelandse leger heeft dan ook tot ver in de 20ste eeuw deze stammen geprobeerd uit te roeien. Dit stuitte op den duur echter op steeds groter verzet van mensenrechtenactivisten, die vonden dat stammen het recht moesten hebben om geïsoleerd te leven.
In 1951 viel een divise van het Burghtelandse leger één van de laatste geïsoleerde stammen aan in de Beestesberghen, nabij de grens. Ondanks dat deze stam geen beschikking had over moderne vuurwapens, leed het leger echter een grote nederlaag. Maar liefst 50 Burghtelandse militairen kwamen om toen zij 's nachts werden overvallen; ze werden bestookt met vergiftigde pijlen, werpmessen en strijdbijlen. Na deze slag zijn de lichamen gevonden van bijna 100 Aborighines van een onbekende stam. De Burghtelandse regering heeft toen besloten om geen enkele stam meer aan te vallen.
In de tweede helft van de 20ste eeuw zochten steeds meer stammen alsnog contact met de buitenwereld. Er zijn nog steeds stammen die erg weinig met de buitenwereld te maken hebben, maar zij hebben wel contact om bijvoorbeeld ruilhandel te verrichten. Ook zijn zij gestopt met oorlogsvoering tegen andere stammen en met het aanvallen van indringers. Deze stammen spreken geen Burghtelands en komen zelden buiten hun Aborighinereservaat; het is voor onderzoekers ook erg moeilijk of onmogelijk om onderzoek te doen naar hun taal en cultuur.
Zebaôth
Zebaoth is de laatste stam die zelfs geen ruilhandel uitvoert met de buitenwereld. Ook is het de laatste stam die nog als gevaarlijk bekend staat; zonder enige angst bestoken zij indringers met hun wapens. Daarom staan er grote hekken rond het reservaat Vallei Zebaôth, met grote waarschuwingsborden. Ondanks de hekken zijn er nog altijd avonturiers die binnen proberen te komen, en deze komen vaak niet meer terug, of zeer zwaargewond. Overvliegende helikopters en drones worden bestookt met pijlen en speren, waardoor de Burghtelandse luchtmacht het luchtruim boven de vallei heeft gesloten.
Het enige wat bekend is over de Zebaôth, weten we uit foto's gemaakt vanuit vliegtuigen. Net zoals de meeste Aborighine stammen hoeden zij geiten, en ze telen een gewas dat goed groeit in de bergen (boekweit). Naar schatting zijn er ongeveer 200 Zebaôth. De aardbeving enkele jaren terug heeft geen noemenswaardige invloed gehad op het aantal Zebaôth.
Uit de weinige bronnen die bekend zijn over de taal en cultuur, blijkt dat deze sterk afwijkt van Noordoost-Borealische stammen. Hun taal wordt dan ook geclassificeerd als een aparte taalgroep, Zebaôth. Gedetailleerd onderzoek is momenteel echter onmogelijk. Het is ook mogelijk dat de Zebaôth een mengeling zijn van verschillende stammen, die bij elkaar zijn gaan wonen om zo een front te vormen tegen de buitenwereld.
Het reservaat Vallei Zebaôth is officieel een Aborighinereservaot met een autonome regering, net zoals de meeste reservaten (en enkele andere regio's in Burghteland, zoals het eiland Bekanstende). Aangezien er geen communicatie mogelijk is, kan Vallei Zebaôth de facto worden beschouwd als een apart land, waar de Burghtelandse regering niks over te zeggen heeft.
Inspirerend
De Zebaôth zijn een inspiratie geweest voor verschillende boeken en speelfilms. De litsten der Zebaôth is een beroemde roman van E. Dekkers, die verschillende literatuurprijzen heeft gewonnen en behoort tot één van de beroemdste Burghtelandse romans; het boek is vertaald in verschillende talen (Engels: The last of the Zebaôth), en in 2001 is er een verfilming verschenen met de zelfde naam. Opvallend is dat er in deze film Nagaskisch wordt gesproken (door acteurs uit Schellingen), wat historisch geheel incorrect is. In het boek wordt gebruik gemaakt van een verzonnen taal door de schrijver. De verfilming heeft ondanks deze incorrectheid verschillende prijzen gewonnen.
In het boek groeit de hoofdpersoon op in de stam, die zich kenmerkt door een gewelddadige cultuur met o.a. verkrachtingen en mensenoffers. Op een gegeven moment komt zij een Burghtelandse avonturier tegen, waar ze verliefd op wordt Uiteindelijk slaagt ze erin, na veel geweld en moeite, om uit de stam te ontsnappen en vlucht zij naar Nieuw-Vlissingen, waar ze met veel moeite probeert te wennen aan de moderne wereld. Ze wordt echter achternagezeten door leden van haar stam.
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Mooi stukje, het is erg interessant dat er in Burghteland nog zo veel aboriginals wonen en leven volgens de wijze dat zij dit al duizenden jaren doen. Wel heb ik enkele puntjes van kritiek.
Voorbeeld: De Inca kenden al uitbraken van Europese ziektes lang voor de Spaanse conquistadores aankwamen in het Inca-rijk. Ziekten verplaatsen zich veel sneller dan militaire veroveringen.
Volgens mij moet dit reeds veel eerder het geval zijn geweest, er is namelijk vanaf het jaar 500 BCE al sprake van invallen vanuit Europa (gaande van groepen als de Neuren tot de hoog-ontwikkelde Dumeriërs), zij brachten uiteraard ook die ziekten mee en droegen toen al bij aan de ondergang van de toenmalige Cyleense en Carthiskische rijkjes in West-Borealië. Het lijkt me echter niet dat er geen contact met Oost-Borealië was aangezien Borealië vrij klein en niet onherbergzaam is en dus zouden deze ziektes zich makkelijk verspreid hebben naar Oost-Borealië.sirdanilot schreef:In het eerste milennium na Christus werden ze al binnengvallen door de Noormannen. Deze hebben een groot deel van de oorspronkelijke bevolking uitgeroeid, en brachten ook diverse ziektes mee, zoals pokken, tyfus, mazelen en cholera. Aangezien de inheemse bevolking hier niet tegen was bestand, zijn er hierdoor veel omgekomen.
Voorbeeld: De Inca kenden al uitbraken van Europese ziektes lang voor de Spaanse conquistadores aankwamen in het Inca-rijk. Ziekten verplaatsen zich veel sneller dan militaire veroveringen.
Aena te onða teya flu|leya Aena te onða teya flulleya
- sirdanilot
- Geoficticus
- Berichten: 1403
- Lid geworden op: za 05 mar 2011, 00:09
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Dat kan inderdaad wel, dat de noormannen er eerder waren. Dat zal ik aanpassenkatherman111 schreef:Mooi stukje, het is erg interessant dat er in Burghteland nog zo veel aboriginals wonen en leven volgens de wijze dat zij dit al duizenden jaren doen. Wel heb ik enkele puntjes van kritiek.
Volgens mij moet dit reeds veel eerder het geval zijn geweest, er is namelijk vanaf het jaar 500 BCE al sprake van invallen vanuit Europa (gaande van groepen als de Neuren tot de hoog-ontwikkelde Dumeriërs), zij brachten uiteraard ook die ziekten mee en droegen toen al bij aan de ondergang van de toenmalige Cyleense en Carthiskische rijkjes in West-Borealië. Het lijkt me echter niet dat er geen contact met Oost-Borealië was aangezien Borealië vrij klein en niet onherbergzaam is en dus zouden deze ziektes zich makkelijk verspreid hebben naar Oost-Borealië.sirdanilot schreef:In het eerste milennium na Christus werden ze al binnengvallen door de Noormannen. Deze hebben een groot deel van de oorspronkelijke bevolking uitgeroeid, en brachten ook diverse ziektes mee, zoals pokken, tyfus, mazelen en cholera. Aangezien de inheemse bevolking hier niet tegen was bestand, zijn er hierdoor veel omgekomen.
Voorbeeld: De Inca kenden al uitbraken van Europese ziektes lang voor de Spaanse conquistadores aankwamen in het Inca-rijk. Ziekten verplaatsen zich veel sneller dan militaire veroveringen.
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
![Reagerend op bovenstaand bericht ^^](./images/smilies/volgend.png)
Van de Romeinen is het verhaal gekend.
Aena te onða teya flu|leya Aena te onða teya flulleya
- sirdanilot
- Geoficticus
- Berichten: 1403
- Lid geworden op: za 05 mar 2011, 00:09
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Keltische en Romeinse invloed is Burghteland in ieder geval voorbij gegaan, de enige Europese invloed vóór de kolonisatie was Noorse invloed (van de oude Vikingen dus).katherman111 schreef:Ho ho, niet zo snel, de Neuren en Romeinen staan volledig los van de Noormannen. De Neuren zijn Germaans noch Keltisch en men vermoedt dat zij zijn moeten vluchten vanuit Europa toen de Kelten oprukten naar de Britse Eilanden (althans, dat is een hypothese die een redelijk aantal historici aanvaarden). Ze hebben een Indo-Europese achtergrond en men vermoed dat ze voor hun tijd vrij goed ontwikkeld waren, voornamelijk op het vlak van zeevaren.
Van de Romeinen is het verhaal gekend.
Welke route deze volkeren naar Borealië hebben genomen is mij niet bekend, óf meer zuidelijk (nieuwegouwen) óf meer noordelijk (Antalmenië/Zerderen) dan Burghteland.
- Faylin
- Beheerder
- Berichten: 1560
- Lid geworden op: wo 01 aug 2012, 22:14
- Locatie: NL / Lanaeli'aþ, CE / Else l'Elve, AV
- Landen: CYL, ANV
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Maar volgens mij is het idee van katherman111 juist dat de ziekten zijn meegenomen door die eerdere volkeren die vanaf 500 BCE in het westen van Borealië zijn aangekomen, en dat deze verspreid zijn via inheemse stammen naar het oosten.
Re: [RBU] Binnenlandse Zaken, Informatie, Cultuur
Ziektes verspreiden zich meestal sneller dan een bevolkingsgroep dat een gebied exploiteert. :idea:
"Maar daarna kwamen er desastreuze aardbevingen en vloeden; en in één dag en nacht [...] verdween het eiland Atlantis in de dieptes van de zee."
- PLATO (TIMAEUS/CRITICAS)
- PLATO (TIMAEUS/CRITICAS)
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten